Nieuwe oprit? Denk nu al aan je elektrische wagen

Een oprit ligt er twintig tot dertig jaar. Een wagen wordt om de vier à zes jaar vervangen. Die twee tijdlijnen lopen zelden gelijk, en dat levert een klassiek scenario op: de klinkers liggen nog geen jaar, en dan komt de elektrische wagen.

Dan blijkt dat er geen kabel naar de plek staat waar je wilt laden. En dan zijn er twee opties, allebei vervelend. Ofwel breek je een strook nieuwe verharding open, met een zichtbare naad als resultaat. Ofwel leg je een kabel bovengronds, wat lelijk is en op termijn ook onveilig.

De ingreep die dit voorkomt kost tijdens de werken hooguit enkele tientallen euro’s. Achteraf loopt hetzelfde werk op tot honderden. Het is daarmee een van de best renderende beslissingen die je bij een oprit kunt nemen.

De wachtbuis: het goedkoopste moment is nu

Een wachtbuis is een lege kunststofbuis waar later een kabel doorheen getrokken kan worden. Zolang de grond toch openligt, is het bijleggen ervan bijna gratis.

Waar je op let:

• Neem er twee. Eén voor de voeding, één als reserve voor data, een camera, verlichting of gewoon voor het geval er iets misgaat. De meerprijs is verwaarloosbaar.
• Voldoende diameter. Onder een berijdbare oprit is een stevige, geribbelde buis van 50 tot 63 millimeter een gangbare keuze. Te krap bemeten buizen zijn later niet bruikbaar voor een zwaardere kabel.
• Trekdraad erin. Zonder trekdraad is een lege buis van vijftien meter in de praktijk vaak onbruikbaar.
• Diep genoeg. Onder een oprit waar auto’s over rijden wordt doorgaans gerekend op vijftig tot zestig centimeter, in een zandbed en met signalisatielint erboven. Laat je elektricien of aannemer de exacte diepte bepalen.
• Beide uiteinden afdichten en bovengronds laten uitkomen op een bereikbare plek.
• Fotografeer het tracé voor de verharding dichtgaat, met een meetlint in beeld. Over vijf jaar weet niemand nog waar die buis precies loopt.

Waar komt het laadpunt te staan?

Dit lijkt een detail en is het niet, want de laadpoort zit niet bij elke wagen op dezelfde plaats. Bij het ene merk links achteraan, bij het andere rechts vooraan of centraal in de neus.

Een paar praktische regels:

Meet, gok niet. Een kabel van vijf meter is korter dan je denkt zodra je rond de wagen moet. Zeven en een halve meter geeft de vrijheid om ook eens omgekeerd te parkeren of om een tweede wagen te laden.

Vermijd looproutes. Een kabel die dwars over het pad naar de voordeur ligt, is een struikelrisico waar je bij bezoek ook aansprakelijk voor bent.

Denk aan de tweede wagen. Een laadpunt achteraan de oprit is onbruikbaar zodra er een auto voor staat.

Muur of paal. Bevestiging aan de gevel is goedkoper en steviger, maar niet altijd mogelijk. Een vrijstaande paal vraagt een betonnen sokkel, en die giet je best mee tijdens de aanleg.

Wat als je nog geen vaste laadpaal wilt

Niet iedereen is er klaar voor om meteen een vast laadpunt te laten plaatsen. Je huurt misschien, je weet nog niet welke wagen het wordt, of je rijdt voorlopig hybride.

Ook dan loont de wachtbuis, want die kost nu bijna niets. Ondertussen zijn er twee tussenoplossingen.

De eerste is een mobiele laadpaal: een verplaatsbaar toestel dat je aansluit op een gewoon stopcontact of op een CEE-aansluiting. Het grote voordeel is de instelbare stroomsterkte, waardoor je het laadvermogen kunt afstemmen op je installatie. Op een oudere kring zet je terug naar acht of tien ampère, op een degelijke aansluiting laad je voluit. Je neemt het toestel bovendien gewoon mee wanneer je verhuist of op reis gaat.

De tweede is laden via een gewoon buitenstopcontact. Dat volstaat vaker dan mensen denken: bij een nachtelijke laadsessie van tien uur laad je grofweg honderd kilometer bij, ruim boven wat een gemiddelde Vlaming per dag rijdt. De voorwaarden zijn wel belangrijk, want een gewoon stopcontact is niet gemaakt voor uren aan een stuk vol vermogen. Een uitgebreidere uitleg over auto opladen met stopcontact en waar je op moet letten, vind je in dit overzicht.

Voor beide geldt hetzelfde advies: laat de kring nakijken door een erkende elektricien. Een buitenstopcontact hoort op een eigen kring te zitten, met de juiste beveiliging en een behoorlijke IP-classificatie. Verkleuring of warmte aan de stekker is altijd een reden om onmiddellijk te stoppen.

De kabel over je oprit

Zolang er geen vast laadpunt is, ligt er een kabel over de verharding. Doe dat veilig.

• Gebruik een kabelbrug of kabelgoot, geen losse kabel over een looppad.
• Leg nooit een kabel over het openbaar voetpad. Dat is in de meeste Vlaamse gemeenten niet toegelaten, en bij een ongeval ben je aansprakelijk.
• Wie een langere overbrugging voorziet, kan bij de aanleg meteen een vlakke kabelgoot in de verharding laten opnemen.

Vier Vlaamse aandachtspunten

Waterdoorlatendheid. Heel wat gemeenten leggen op dat regenwater op eigen terrein infiltreert. Dat botst niet met een wachtbuis, maar het bepaalt wel de opbouw van je oprit. Informeer bij je gemeente voor de werken starten.

Vergunning. Voor de verharding zelf geldt vaak een vrijstelling, maar gemeentelijke voorschriften kunnen strenger zijn. Voor het laadpunt zelf gelden andere regels dan voor de oprit.

Je netaansluiting. Veel oudere Belgische woningen hebben nog een driefasig net van 3x230V zonder nulleider in plaats van 3x400V. Niet elke driefasige lader werkt daarop. Laat dit nakijken voor je iets bestelt.

Keuring en aanmelding. Een nieuwe of gewijzigde elektrische installatie moet in België gekeurd worden door een erkend organisme. Een vast laadpunt meld je aan bij Fluvius. Reken dat mee in je planning en je budget.

Wat je aan je aannemer vraagt

Een korte lijst om mee te nemen naar de offertebespreking:

1. Kan er een wachtbuis mee, en wat kost dat extra?
2. Waar precies loopt het tracé, en op welke diepte?
3. Komt er een trekdraad in?
4. Wordt er een sokkel voorzien voor een vrijstaande laadpaal?
5. Waar komen de uiteinden bovengronds uit?
6. Krijg ik foto’s van het tracé voor de verharding dichtgaat?

Vraag dit expliciet in de offerte op te nemen. Mondelinge afspraken over iets dat onder de grond verdwijnt, zijn achteraf niet te controleren.

Besluit

De kans dat er binnen de levensduur van je nieuwe oprit een elektrische wagen op staat, is intussen groter dan de kans dat dit niet gebeurt. Een lege buis en een sokkel kosten tijdens de werken bijna niets, en ze bepalen of je later een kabel doortrekt of een strook verharding openbreekt.

En zolang je nog geen vast laadpunt hebt, kom je met een verplaatsbare lader of een goed uitgevoerd buitenstopcontact in de praktijk een heel eind. Dat is precies waarom die wachtbuis nu leggen zo aantrekkelijk is: hij verplicht je tot niets, maar hij houdt alles open.